Park Zdrojowy im. Jana Pawła II w Lądku-Zdroju to najmniejszy z czterech lądeckich parków, o powierzchni 1,2 ha. Został urządzony w XVIII w. po wybudowaniu Zdroju „Wojciech”, ale obecny układ powstał w latach 30. XX w. Oś założenia łączy budynek Zdroju „Wojciech” i kryty basen, na jej północnym skraju powstały szerokie schody terenowe. Od alei odchodzi dojście do fontanny i znajdującego się tuż obok ogólnodostępnego źródełka „Dąbrówka” (dawniej „Marii”), a także dawnej hali spacerowej Albrechta, dzisiejszej kawiarni Albrechtshalle oraz kaplicy Najświętszej Maryi Panny - Sanktuarium Matki Bożej Uzdrowienia Chorych. W pobliżu basenu rośnie olbrzymi miłorząb dwuklapowy. 
W parku przeważają drzewa liściaste: klony, jawory, buki i lipy drobnolistne. W stronę muszli koncertowej biegnie aleja modrzewiowa, która powstała w r. 1782 z inicjatywy pruskiego ministra Karla Georga Heinricha von Hoyma, który przebywał w uzdrowisku jako kuracjusz.
Obok parku zdrojowego prowadzi niebieski szlak pieszy z Barda na Śnieżnik, fragment Europejskiego długodystansowego szlaku E8.
Naturalnym przedłużeniem Parku Zdrojowego jest duży Park Tysiąclecia, założony w stylu angielskim w latach 1861-1865, natomiast za Zdrojem „Wojciech” rozciąga się Park im. Juliusza Słowackiego. Park im. Stanisława Moniuszki leży nieco dalej na pograniczu obszarów leśnych i kompleksu stawów rekreacyjnych. W jego obrębie znajduje się odrestaurowana barokowa kaplica św. Jerzego i wieża zegarowa z XVI w. To również park w stylu angielskim w ciekawy sposób usytuowany na terenowym tarasie.